Kinderkost #1

“Mama, wat eten we vanavond?”, één van de meest gestelde vragen hier thuis en in vele huizen. Liefst maken we een zo gezond mogelijke maaltijd met voor elk wat wils, die vooral zonder gezaag wordt opgegeten. Dat dat vaak gemakkelijker gezegd dan gedaan is, weten wij hier thuis al meer dan 10 jaar. Elke dag opnieuw doen we een schietgebedje, dat ze het met zorg en liefde gemaakte eten gaan lusten en zonder al te veel gezucht willen eten.

We testen vaak nieuwe dingen uit. Soms moeten ze eten wat de pot schaft, maar vaak passen we ons recept aan, naar een iets kindvriendelijkere versie. Dat er veel potten worden vuilgemaakt, nemen we er met plezier bij (een goede afwasmachine doet al veel).

Hieronder een eerste gerecht dat ik graag met jullie deel. Een gerecht waar iedereen tevreden was, geen geklaag, geen gezaag, er werd zelfs hier en daar een extra portie gevraagd.

Het oorspronkelijke recept kwam uit de Margriet maar we deden er dus ons eigen ding mee. Ik ben geen kok, ook geen kookboekenschrijver, hopelijk kunnen jullie er een beetje aan uit.

Ingrediënten voor 4 personen (of in ons geval, twee volwassenen en drie kleine eters):

  • Olijfolie/boter
  • 4 uien in halve ringen
  • 1 blik kikkererwten
  • 450 g couscous (eventueel rijst voor de kinderen)
  • 1 courgette, in grote stukken
  • 4 rode puntpaprika’s, zaadlijsten verwijderd, in grote stukken
  • Parmezaanse kaas
  • Kruiden die je lekker vindt
  • Witte vis (zoveel je zelf wil)
  • Paneermeel/Panko
  • 2 eieren
  • Bloem

Snij de vis in stukken en laat deze paneren door één van je kinderen. Eerst even door de bloem rollen, vervolgens door het geklutste eiermengsel en als laatste rol je de vis door het paneermeel (panko als je liever een grovere korst hebt, of een mengsel als je van allebei niet meer voldoende in huis hebt). Zet even aan de kant.

Kook de couscous volgens de aanwijzingen op de verpakking. We hadden niet veel couscous meer, dus de kinderen aten rijst.

Stoof de helft van de ui in olijfolie, voeg er de helft van de paprika en courgette door. Laat 5 minuten stoven en kruid af met peper en zout (en eventueel andere kruiden).

Voor de viesneuzen onder ons, doe je hetzelfde in een ander potje. Als de groenten gaar zijn, ga je er met de staafmixer door, voeg je eventueel nog wat water toe en kruid je af met peper en zout.

Bak de vis krokant in wat boter of olijfolie.

Verhit een scheut olijfolie in een wok en bak hierin op hoog vuur de kikkererwten knapperig (eerst laten uitlekken en droog deppen).

Meng de gestoofde groenten met de couscous, schep er royaal kaas door.

En dan komt het moment dat je alles op tafel zet en de kinderen zelf laat kiezen wat ze willen eten.

En stiekem kan je zelf de restjes opeten. Heel lekker trouwens om over je eigen bord wat saus van de kinderen te doen en er een visstick bij te leggen.

Ouderzonden #7: Acedia

De laatste in de reeks ouderzonden. Wat een overwinning, 7 weken op rij kunnen bloggen. Heel leuk om te doen en het bloggen weer volledig te pakken. Nu nog hopen dat we dit tempo kunnen volhouden zonder stok achter de deur.

De laatste ouderzonde om over na te denken is Acedia (gemakzucht – traagheid – luiheid – vadsigheid)

Hoe ga je om met de druk die van jongs af aan op kinderen (en dus ook hun ouder(s)) gelegd wordt. Doe je mee aan de ratrace of ben je meer mañana mañana?

Als ik hier heel eerlijk op antwoord, ik ben niet echt lui of gemakzuchtig. Ik bevind me elke dag in de welbekende ratrace en doe weinig moeite om dit tegen te gaan. Ik heb het gevoel het allemaal prima aan te kunnen, maar besef ook dat de lijn heel dun is naar het plots niet meer aankunnen. Onze dagen en agenda’s zitten zo vol gepland, dat de minste tegenslag of wijziging best wel wat stress kan geven (bij mij toch).

Of ik daar niks aan wil veranderen hoor ik je denken. Ja, soms wel, heel graag! Maar tot nu toe vind ik het best prima zo!

Ik kan erg genieten van weekends waar weinig in gepland staat, lekker niks doen, alles kan en alles mag. Maar geef me zo twee of drie weekends achter elkaar en ik zal zelf iets organiseren.

Ook onze kinderen hebben veel hobby’s, een druk sociaal leven en elke dag hun huiswerk maken. Vroeger was ik die wijze vrouw die hoog van de toren riep dat mijn kinderen niet te veel hobby’s gingen doen, in een rustig gezin gingen vertoeven met veel lummeldagen. Het is een beetje anders gelopen dan gepland. Mijn kinderen hebben een eigen mening en hun eigen behoeften. De dochter doet veel en kan dat allemaal prima aan, de middelste doet minder en heeft de rust echt nodig. En de jongste? Die zal er wel om vragen als hij een hobby wil, later… als hij groot is! Die blijft nog even onder moeders vleugels.

De dagen dat we van mañana mañana doen, doen we dat meteen goed! Lang slapen, een halve (of hele) dag in pyjama, eten wanneer we zin hebben, spelletjes spelen, zetel hangen,…

Ook tijdens de vakanties kunnen wij prima van mañana mañana doen. In mijn ogen compenseert dit voldoende het drukke leven.

IMG_20170711_160007_848

Et voila, de laatste post in de reeks ouderzonden. Ik vond het fijn om hieraan mee te doen. Hopelijk vonden jullie het even fijn om mee te lezen.

Graag zou ik het bloggen willen blijven volhouden. Stuur me gerust suggesties of andere leuke uitdagingen door waarover ik kan schrijven.

Benieuwd naar wat de anderen te vertellen hebben? Neem dan zeker hier een kijkje!

Ouderzonden #6: Ira

Deel 6 in de reeks ouderzonden. Eentje om over na te denken.

Ira (woede – toorn – wraak – gramschap)

Waarmee duwen de kinderen (of je kind?) op je spreekwoordelijke knoppen?

Op zich doen mijn kinderen weinig verkeerd. Toch heb ik het gevoel dat er regelmatig op mijn spreekwoordelijke knoppen wordt geduwd. Niet enkel door mijn kinderen…

Zoals ik hier schreef, vind ik van mezelf dat ik soms iets meer geduld mag hebben. Ik loop niet door het huis te razen van woede, voel geen wraak en sta niet op ontploffen. Op zich valt dat allemaal wel mee. Toch voel ik dat het drukke leven, vanalles moeten, in orde brengen, alles gedaan krijgen, wat vraagt van mijn geduld. Als de kinderen dan ruzie beginnen maken over een iPad of ander scherm, durf ik wel eens uit mijn sloffen schieten.

De kleinste weet mijn knoppen ook iets beter staan dan de twee oudsten. Hij heeft zijn vaste momentjes om even met die knoppen te spelen:

  • ’s morgens tijdens de ochtendrush; ik wil niet opstaan, ik wil geen kleren aan, ik wil niet eten, ik wil tv kijken,… (aha, daar staan mama’s knoppen)
  • ’s middags als we samen eten: ik wil een boterham met worst, een halve boterham later wil hij toch liever één met kaas om weer een hap later te beseffen dat hij helemaal geen zin heeft in brood (we spelen nog eens…)
  • ’s avonds: ik heb honger, honger… HONGER! Om dan aan tafel te zeggen dat hij geen honger heeft (ja liefje, die knoppen toch…)
  • Bedtijd: ik wil niet gaan slapen, ik wil mijn tanden zelf poetsen, of nee, jij moet mijn tanden poetsen. Ik wil geen verhaal, of, jawel, ik wil toch een verhaal. Nee, niet dat boek, een ander… (ach schat, doe maar…)
  • Eens in zijn bed: Dodo mama, tot morgen, slaapwel!

Jij ook lieverd, jij ook…

Tijd om de knoppen even te laten rusten! Morgen is er weer een nieuwe dag.

Benieuwd naar wat de anderen te vertellen hebben? Neem dan zeker hier een kijkje!

Ouderzonden #4: Invidia

Nummer 4 van de ouderzonden, wat gaat dat snel. Mijn vorige blogpost is nog maar net geschreven en gelezen en ik begin al na te denken over de volgende post. Na lang niets meer gepost te hebben, heb ik de smaak best wel weer te pakken. Een stok achter de deur kan nooit kwaad. Ik merk dat het schrijven, me deugd doet. Uiteraard heb ik graag dat mijn blog gelezen wordt en er reactie op komt. Toch merk ik, dat ik in de eerste plaats voor mezelf schrijf. Het geeft me rust en doet me over dingen nadenken waar ik anders snel over ga.

Invidia dus, beter bekend als nijd, jaloezie, afgunst. Romina en Annelore geven ons gelukkig weer een duidelijke vraag om over na te denken.

Wat zou je direct overnemen van een andere ouder mocht je kunnen?

Uiteraard gun ik iedereen een gelukkig en vredig bestaan, met perfecte kinderen in een mooi, opgeruimd huis. Ik weet ook dat dat weinigen gegeven is en elk huisje zijn kruisje heeft. Vroeger kon ik best jaloers zijn op mensen met een mooi huis, zonder rommel, altijd proper. Dat is gelukkig veranderd ondertussen. Ten eerste doordat ik al in vele huizen geweest ben waar het absoluut niet altijd proper en opgeruimd is (zoals bij mij dus), ten tweede omdat we zelf aan het verbouwen zijn en we stap voor stap naar ons droomhuis aan het gaan zijn. Uiteraard, ziet het huis van mijn dromen er helemaal anders uit, maar dat kunnen we simpelweg niet betalen. Geen nijd meer om propere huizen dus (of toch bijna nooit).

Waar ik wel jaloers op kan zijn, is op geduldige mama’s. Mama’s die altijd kalm en rustig zijn. Alles onder controle “lijken” te hebben. Ze rijden al glimlachend naar de hobby’s van hun kinderen. Bakken ondertussen heerlijke (gezonde) koekjes. Gooien al dansend een wasje in de wasmachine, terwijl het strijkijzer staat op te warmen. Boodschappen hebben ze al gedaan in het begin van de week, want plannen kunnen ze als de beste.

’s Avonds zijn ze nooit moe dus gaan ze nog even stofzuigen, poetsen, afwassen of met vriendinnen afspreken. Hun kinderen zijn altijd proper gewassen en lachen lief naar iedereen, ook naar broer of zus. Als ze met alles klaar zijn, ploffen ze vrolijk in de zetel om geduldig aan hun man te vragen hoe zijn dag was.

Daar ben ik dus jaloers op.

Want hoewel ik vele zaken van het lijstje hierboven doe (lees: naar hobby’s rijden, koekjes bakken, wassen en plassen), ik doe het niet altijd met de glimlach. Ik ben niet altijd de leukste thuis en verlies al eens mijn geduld. Hoeveel keer ik ook Anna en Elsa sta te zingen (gillen), het is niet altijd even gemakkelijk!

Elke ochtend sta ik op met de gedachte dat ik heel de dag voor alles en iedereen geduld ga hebben. (Bijna) elke avond moet ik toegeven dat het niet helemaal gelukt is. Ik ben blij dat ik er mij van bewust ben en er altijd aan zal blijven werken.

Ondertussen blijf ik “let it go” zingen (gillen)! En vooral niet te veel te brommen maar te fietsen!

Benieuwd naar wat de anderen te vertellen hebben? Neem dan zeker hier een kijkje!

Top uitstapjes #1

Vandaag vertrok de dochter op scoutskamp voor 10 dagen. Voor de rest van de dag hadden we nog niet echt iets gepland. Het weer vroeg toch om een uitstapje. Na eventjes rond te kijken op het internet, kwam mijn man bij de schatten van vlieg uit. We kozen een plekje niet te ver uit de buurt, fort Liefkenshoek en lieten ons leiden door wat er op ons af kwam. En wat een topdag werd het. We werden vriendelijk onthaalt, kregen daar een schatkaart en een boekje met uitleg waar ook de opdrachten in stonden. Zo gingen we op pad in en rond het fort. We moesten letters en cijfers vinden door geuren te herkennen die in flesjes zaten. Bij elk plekje waren nog extra opdrachten of spelletjes. Op het einde kraakten we de code en vonden we de schat. Na een hapje en een drankje zijn we nog even naar de schepen gaan kijken in Doel. Ook zeker de moeite waard om eens te passeren als je in de buurt bent. Zowel de kleinste van 3 als de middelste van 7 hebben er enorm van genoten. En blije kindjes zorgen voor blije ouders.
En jullie, hebben jullie al leuke uitstapjes gedaan deze vakantie?

Buitenspeeldag

Vandaag was het zoals de meeste van jullie weten, buitenspeeldag. Ook in Kalmthout werd er aan buitenspeeldag gedaan. Er werden op verschillende plaatsen dingen georganiseerd. De dochter ging in de tuin van het Suske en Wiske museum spelen, daar konden ze verschillende toffe opdrachten doen. Ik ging met de twee jongens en vriendjes naar de opening van de nieuwe speeltuin aan het sportpark. Warm was het niet, plezier werd er gelukkig wel gemaakt. Ik, ontaarde moeder liet zelfs mijn kinderen in de waterspeeltuin spelen. Dat het plezant was!


En wat deden jullie vandaag?

Vakantie

Ik heb het geluk toffe schoonouders te hebben mét een huisje in Zeeland. Daar trekken we dus regelmatig naartoe met ons gezin. Ook de voorbije week kon je ons in de buurt van het Veerse meer vinden. We hebben onze vaste plekjes waar we graag komen, toch proberen we ook steeds nieuwe dingen te vinden. We zijn er al geweest in de winter, bij minder weer, maar het liefst kom ik er natuurlijk als het goed weer is. Gelukkig hebben we de voorbije dagen best veel zon gezien.

Maandag zijn we even op het strand van Vrouwenpolder geweest, we vonden het nog iets te fris om er lang te blijven dus zijn we doorgereden naar de de Jonge Johannes, een speeltuin waar we zeker altijd één keer moeten geweest zijn als we in de buurt zijn.

DSC_2810

Dinsdag deden we een wandeling aan kasteel Westhove in Oostkapelle. Via het bos kan je een mooie wandeling maken naar het strand waar je ook iets kan gaan drinken. Het was best warm dus de (kinder)voetjes konden al eens in het water plonzen.

fullsizeoutput_2b

fullsizeoutput_2c

fullsizeoutput_2d

We gaan graag al eens naar een stadje of dorpje. Deze keer was Middelburg aan de beurt. We kuierden langs de winkels, aten in de zanzibar en dronken nog iets onder de Lange Jan.

fullsizeoutput_2e

Donderdag gingen we ’s morgens bij de koeien wandelen. De kids vonden het super leuk omdat er niet echt wandelpaden zijn. Af en toe leek het dus meer op een overlevingstocht, iets wat (onze) kinderen altijd top vinden!

fullsizeoutput_2f

In de namiddag reden we naar een speeltuin waar we nog niet geweest waren, Hof Poppendamme. Zeker een goede tip om bij minder weer te doen. Er is een leuke binnenspeeltuin met cinéma en binnen-springkasteel. Toen het opklaarde zijn we ook nog even naar buiten getrokken waar ook nog veel plaats om te spelen is.

IMG_20170406_134633_857

fullsizeoutput_30

Als jullie nog leuke plekjes in Zeeland weten, mag je het me altijd laten weten!