Ouderzonden #4: Invidia

Nummer 4 van de ouderzonden, wat gaat dat snel. Mijn vorige blogpost is nog maar net geschreven en gelezen en ik begin al na te denken over de volgende post. Na lang niets meer gepost te hebben, heb ik de smaak best wel weer te pakken. Een stok achter de deur kan nooit kwaad. Ik merk dat het schrijven, me deugd doet. Uiteraard heb ik graag dat mijn blog gelezen wordt en er reactie op komt. Toch merk ik, dat ik in de eerste plaats voor mezelf schrijf. Het geeft me rust en doet me over dingen nadenken waar ik anders snel over ga.

Invidia dus, beter bekend als nijd, jaloezie, afgunst. Romina en Annelore geven ons gelukkig weer een duidelijke vraag om over na te denken.

Wat zou je direct overnemen van een andere ouder mocht je kunnen?

Uiteraard gun ik iedereen een gelukkig en vredig bestaan, met perfecte kinderen in een mooi, opgeruimd huis. Ik weet ook dat dat weinigen gegeven is en elk huisje zijn kruisje heeft. Vroeger kon ik best jaloers zijn op mensen met een mooi huis, zonder rommel, altijd proper. Dat is gelukkig veranderd ondertussen. Ten eerste doordat ik al in vele huizen geweest ben waar het absoluut niet altijd proper en opgeruimd is (zoals bij mij dus), ten tweede omdat we zelf aan het verbouwen zijn en we stap voor stap naar ons droomhuis aan het gaan zijn. Uiteraard, ziet het huis van mijn dromen er helemaal anders uit, maar dat kunnen we simpelweg niet betalen. Geen nijd meer om propere huizen dus (of toch bijna nooit).

Waar ik wel jaloers op kan zijn, is op geduldige mama’s. Mama’s die altijd kalm en rustig zijn. Alles onder controle “lijken” te hebben. Ze rijden al glimlachend naar de hobby’s van hun kinderen. Bakken ondertussen heerlijke (gezonde) koekjes. Gooien al dansend een wasje in de wasmachine, terwijl het strijkijzer staat op te warmen. Boodschappen hebben ze al gedaan in het begin van de week, want plannen kunnen ze als de beste.

’s Avonds zijn ze nooit moe dus gaan ze nog even stofzuigen, poetsen, afwassen of met vriendinnen afspreken. Hun kinderen zijn altijd proper gewassen en lachen lief naar iedereen, ook naar broer of zus. Als ze met alles klaar zijn, ploffen ze vrolijk in de zetel om geduldig aan hun man te vragen hoe zijn dag was.

Daar ben ik dus jaloers op.

Want hoewel ik vele zaken van het lijstje hierboven doe (lees: naar hobby’s rijden, koekjes bakken, wassen en plassen), ik doe het niet altijd met de glimlach. Ik ben niet altijd de leukste thuis en verlies al eens mijn geduld. Hoeveel keer ik ook Anna en Elsa sta te zingen (gillen), het is niet altijd even gemakkelijk!

Elke ochtend sta ik op met de gedachte dat ik heel de dag voor alles en iedereen geduld ga hebben. (Bijna) elke avond moet ik toegeven dat het niet helemaal gelukt is. Ik ben blij dat ik er mij van bewust ben en er altijd aan zal blijven werken.

Ondertussen blijf ik “let it go” zingen (gillen)! En vooral niet te veel te brommen maar te fietsen!

Benieuwd naar wat de anderen te vertellen hebben? Neem dan zeker hier een kijkje!

5 reacties op β€˜Ouderzonden #4: Invidia’

  1. Ann

    Liesje, Liesje… ik zie jou niet als een giller of brommer, hoor. Jij bent voor mij de vrolijke collega die met humor over de brug komt. Zo eentje die haar leven zeker en vast op wieltjes heeft en tijd maakt om van het leven te genieten.
    Heb je er al eens bij stil gestaan dat anderen ook wel eens naar jou kunnen opkijken?

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s