Het perfecte feestje

De kleinste telg van het gezin is pas drie geworden. Dat de tijd veel te snel gaat, weten we allemaal, zeker bij jongste kinderen die eigenlijk niet te snel groot mogen worden.

Maar hij was dus jarig! Het feestje werd al een aantal weken op voorhand gepland in mijn hoofd. Een echt Pinterest-feestje met alles erop en eraan. Een feestje waar je perfecte foto’s van kan nemen om mee te stoefen op Instagram. In mijn hoofd zat het goed.

Ik heb ook altijd zin om een taart te maken. De perfecte taart voor het perfecte feestje.

Ik wil altijd te veel gedaan krijgen voor het feesten kan beginnen. Eerst nog snel mijn huis poetsen, opruimen, nog een was insteken, kinderen aankleden en bezig houden, naar de winkel, is er eten genoeg, drinken genoeg? Een taart maken dus, om twaalf uur ’s middags. En dan kijk je naar het recept, want dat doe je pas als je er aan gaat beginnen…Oeps, minstens 6u laten opstijven in de koelkast. Ach, dat zal wel in orde komen. We trekken onze plan.

Ik kan u vertellen, bavarois maak je best de avond op voorhand en weeg alstublieft uw gelatine af!

Het perfecte feestje dus!
17407853_10154930871880867_390225776_o17409603_10154930852855867_1990340035_n

Follow my blog with Bloglovin

Carnaval

Ik ben eigenlijk niet zo een carnavalsmens (zeg ik altijd). Toch heb ik al behoorlijk wat carnaval gevierd in mijn leven. Op vrijdag ga ik sporten, enkele weken ervoor werd er aangekondigd om verkleed te komen in jaren 80 sportkledij. Daar kan je dus alle kanten mee uitgaan. Aangezien ik niet echt een aerobiclijf heb, ben ik dus maar voor het trainingspak gegaan. Ik ben voor meer kleur op de sportvloer, maar dan mag het toch iets minder synthetisch zijn. Gelukkig bestaat er een zweetband!

17140939_10154886227815867_1645515079_n

De dochter wou eens iets anders. Ze kwam samen met haar vriendinnen op het idee om lachende kakskes te worden. Euh… oké dan. Samen met andere creatieve mama’s maakte ik dus lachende kakskes pakskes. Origineel, dat wel!

17160310_10154886229125867_1296127783_n

 

Tierlantijntjes

Wauw! Mijn blog in een nieuw jasje met een nieuwe naam en al! Ongelooflijk! Hoe? Waarom? Ik zal het jullie vertellen…

Ongeveer 5,5 jaar geleden startte ik met bloggen. Gewoon omdat ik er zin in had en om te stoefen met mijn naaisels en kinders. “Bizzy Lizzy” werd geboren! Het posten van berichten hing samen met de drukte in mijn leven (en goesting). Vaak heb ik gedacht om er mee te stoppen. Wie wil er nu lezen wat ik doe, denk, voel,… Toch heb ik het nooit helemaal kunnen laten. Ik vind het zelf stiekem te leuk om af en toe eens naar mijn oude berichten terug te kijken en te mijmeren over dat het toch allemaal snel vooruit gaat.

De naam Bizzy Lizzy voelde al een tijdje niet meer helemaal juist aan. Niet dat ik niet meer bizzy of lizzy ben, het klinkt niet genoeg voor mij… Maar bij gebrek aan beter, liet ik het zo. Tot op een dag, ik van hier naar daar aan het rijden was, de naam Tierlantijn ergens tegen kwam. Meteen dacht ik, dat is het!

tulpenVan Dale: tie·re·lan·tijn (de; m; meervoud: tierelantijnen), tier·lan·tijn
(de; m; meervoud:tierlantijnen)
1.versiersel van weinig waarde

Of ik hier versiersels van weinig waarde schrijf, dat maken jullie zelf maar uit! Dat ik ga proberen nog veel versiersels te posten, daar mag je zeker van zijn!

Welkom!

 

 

7

Zoveel berichten postte ik afgelopen jaar. Het is te zeggen, met dit erbij 8!
Echt veel kan je dat niet noemen.
Ik zou nu een hele waslijst met excuses kunnen bedenken maar dat ga ik jullie besparen.

Soit, tussen alle feesten door, dacht ik hier het jaar nog even in schoonheid af te komen sluiten.
2016 was een mooi en rustig jaar voor ons gezin.

Ik naaide wat, ik las een paar boeken en kookte wat
de jongste sliep soms al eens in zijn eigen bed en ging voor het eerst naar school
ik had nog steeds tijd te kort, ik zag mijn man nog steeds even graag, ik vermagerde wat, begon weer te sporten, ik liet mijn haar groeien, deed leuke uitstapjes met en zonder mijn gezin 
kocht weer veel te veel kleren en andere dingen die je eigenlijk niet nodig hebt en bleef maar proberen om een opgeruimd huis te hebben 
ik zag mijn kinderen weer een jaartje ouder worden en jammer genoeg ook mezelf
ik leerde weer een aantal leuke mensen kennen en soms ook een aantal minder leuke

Kortom, hopelijk (nog een beetje) meer van dat in 2017!

huisje verbouwen, nog meer tijd maken voor wat écht belangrijk is, af en toe eens niets doen in het midden van de dag, niet altijd moeten moeten, soms wat sneller los laten, wat minder stress hebben, nog wat afvallen, gezond eten, lezen, sporten, koken
fijne uitstapjes maken, afspraakjes maken met vrienden en familie
minder rommel in huis en in mijn hoofd
gezonde mensen rondom mij
elkaar graag blijven zien
vrede

En verder wens ik niets, makkelijk toch?!



Lang leve het weekmenu

Ik werk er al een hele tijd mee. Soms weer even een periode niet om dan te beseffen dat het echt handig is. Een weekmenu!
Zondag begin ik er meestal aan. Ik print mijn lege weekmenu af en begin te zoeken naar wat we weeral kunnen eten die week.
Pinterest, internet, kookboeken, alles ga ik af om het perfecte weekmenu te vinden (of iets dat daar op lijkt).
Aan de kinderen vraag ik wat ze willen eten, maar veel verder dan pizza, macaroni en frietjes komen ze niet. Manlief is ook niet echt een hulp want die vindt altijd alles goed.
Na drie dagen invullen is ook mijn inspiratie zoek en vullen we meestal nog wat aan met dagelijkse-altijd-terugkerende-kost.

Ik probeer ook rekening te houden met de tijd. Moet ik zelf werken, met welke shift staat mijn man, zijn er hobby’s die dag?
En meestal laat ik ook een dagje vrij, leuk voor onverwachte etentjes of frietjes.

Deze week, een eenvoudig weekmenu met twee dagen op rij een etentje voor papa en mama, heerlijk!

We zijn de week goed gestart. Manlief de late, ik heb gewerkt en de dochter had muziekschool.
Dan kiezen we voor iets eenvoudigs, soep met croques. Voor mezelf maakte ik een broodje brie dat er op instagram (bijna) fantastisch uitziet. Het verhaal erachter is echter een beetje anders.
Ik stond soep te mixen, croques te bakken, een lastige peuter met veel honger te entertainen en ondertussen mijn broodje te grillen. En een broodje onder de grill en ik, dat gaat meestal niet zo goed samen. En dat was ook deze keer zo. Een verbrand broodje dus, één kant dan toch!
Gelukkig niet de kant met brie op.

Waar is dat feestje???

Hier was dat feestje. De jongste telg werd weeral 2 jaar (en de kuren krijg je er gratis bij).
Elke keer als er hier eentje jarig is denk ik, laat ik eens taarten bakken en leuke decoratie zoeken.
En elke keer is dat feestje weeral gepasseerd met gekochte vlaaien en dezelfde slingers als altijd.
Tijd voor verandering dacht ik dus…

Manlief dacht dat ik weer veel blabla had en weinig boemboem en liet me begaan met het gedacht dat ik de dag ervoor nog in allerijl naar de bakker zou gaan om vlaaien te bestellen.

Maar mijn doel was duidelijk… ik ging het zelf doen.
Weken op voorhand zat ik te pinnen, ideeën te zoeken, winkels af te gaan, recepten te zoeken,…

En, het is me gelukt. Goed genoeg voor de eerste keer.
Nu kan ik niet anders dan voor de twee andere jarigen dit nog eens over te doen
(maar dat zien we dan wel weer).

Party-animals (ik kocht een aantal grote dieren en gaf ze een feesthoedje)

Kleine diertjes heb ik zilver gespoten en verdeeld over de tafel met een aantal papieren bollen.

Dit leek me een leuk idee en was ook leuk om te maken. Van het resultaat ben ik niet zo tevreden, ik maakte hem te kort waardoor ik hem enkel tussen twee lampen kon ophangen, maar hé, het is het idee dat telt.
 En als laatste de verjaardagstaart, een bommeke van formaat, best lekker maar toch aan de zware kant.
En ook de pakjesopenmaker van dienst mocht natuurlijk niet ontbreken!

Traag…

Je hebt snelle mensen, je hebt iets tragere mensen en je hebt mensen die half februari ook eens in gang zullen schieten.
Ik kwam een tijdje geleden iets leuks tegen bij haar.
Aangezien ik ook al een hele tijd een (over) enthousiaste pinster ben, leek het me wel leuk om de uitdaging mee aan te gaan.
Elke week iets maken dat je gepind hebt.
(Ik vraag me af of iets kopen daar ook bij hoort, maar ik vrees ervoor!)

De ene week zal dat al gemakkelijker gaan dan de andere.
Meestal werk ik met een weekmenu waar ik vlijtig receptjes voor pin.
Als ik er dan effectief één maak, ben ik dus eigenlijk goed bezig.
Daarom dus voor mezelf de uitdaging om me er niet te snel vanaf te maken.
Niet enkel recepten dus!

Laat ons de uitdaging goed starten.
De dochter kreeg voor haar verjaardag een leuk letterbakje uit de jaren stillekes cadeau.
Op zich heel leuk, alleen een beetje te donker om op te hangen.
Ik liep dus al sinds december met het idee rond om het te pimpen.
Even inspiratie zoeken op pinterest en pimpen maar!
Toch goed die pinterest-uitdaging, anders had het ding nog steeds donkerbruin aan de kant gelegen.