Ouderzonden #3: Luxuria

Week 3 van de bloguitdaging die Romina en Annelore bedachten. Geen gemakkelijke uitdaging deze week. Ouderzonde 3 gaat namelijke over luxuria, beter bekend als onkuisheid, lust. En laat dat nu net een onderwerp zijn waar ik niet om sta te springen om over te bloggen.

Ik heb dus even moeten nadenken hoe ik het ging aanpakken. Gelukkig kregen we een iets duidelijker beeld door deze vraag: “Wat doe je om jezelf graag te blijven zien en dit over te brengen aan je partner nu je in de eerste plaats vooral ‘ouder van …’ bent?”

Daar kan ik wel wat mee. Na bijna twintig jaar samen te zijn, waarvan 12 jaar getrouwd en drie kinderen gekregen te hebben op 10 jaar tijd, is het heel belangrijk om elkaar graag te blijven zien, anders kom je er volgens mij niet samen uit. Hoe wij dat doen? Door er eigenlijk niet te veel over na te denken. Er beginnen mensen van onze leeftijd te scheiden, waardoor mijn man en ik al eens praten over het waarom. Waarom gaan sommige mensen uit elkaar en anderen niet? Onze conclusie is dat we een goed geoliede machine zijn, als papa en mama, maar zeker ook als man en vrouw. We weten wat we van elkaar verwachten, kunnen goed lachen, praten en gewoon bij elkaar zijn. Maar vooral, we denken er niet echt over na, het gaat vanzelf.

Natuurlijk lopen we niet heel de dag hand in hand te huppelen met een verliefde blik in onze ogen. Die tijd is al héél lang gepasseerd. We zagen en klagen al eens op en over elkaar, we hebben al eens een meningsverschil of lopen al eens rond als beeld zonder klank (voor de mensen die me kennen, ja dat beeld zonder klank ben ik). Toch zijn dat maar windjes die eens door ons huis vliegen en klaar.

Als ik nadenk over hoe dit komt, kan ik in de eerste plaats al zeggen dat ik een heel gemakkelijke man heb. Hij maakt zich niet snel boos, maakt zich niet snel druk en vindt vaak alles prima. Gemakkelijk toch? Nog een belangrijk punt is, dat we een aantal dingen heel graag samen doen. We gaan graag op restaurant (al dan niet met leuke, gezellige mensen), pikken graag een concertje mee en proberen één keer per jaar eens een weekendje met twee te doen. Ook laten we elkaar onze eigen gang af en toe eens gaan. Ieder zijn sport, drankje of weekendje weg met vrienden. Heerlijk dat dat allemaal gewoon kan!

Om mezelf graag te blijven zien, moet ik de ene dag al wat meer moeite doen dan de andere. Na drie kinderen gekregen te hebben, is er veel veranderd. Nog minder tijd, nog wat kilootjes meer, nog meer zorgen en stress. Niet evident om jezelf dan niet te verliezen en lekker te laten gaan. Toch heb ik na mijn derde zwangerschap en ontzwangerschap het roer omgegooid. Ik ben gezonder gaan eten, beginnen sporten en terug meer gaan werken. Allemaal dingen die ervoor zorgen dat ik me beter in mijn vel voel, gelukkiger ben en positiever in het leven sta. En laat dat nu net heel belangrijk zijn om ook je partner graag te kunnen zien. Uiteraard zijn er dagen dat dat allemaal minder goed lukt en ik in mijn jogging met een zak chips op de zetel hang, gelukkig maar, ook die momenten moeten er zijn!

Liefde is alles, zeg dat Bart Peeters het gezegd heeft!

Benieuwd naar de andere deelnemers? Neem dan zeker hier een kijkje!

Ouderzonden #2: Avaritia

Zoals jullie in mijn vorige blogpost konden lezen, doe ik mee aan de bloguitdaging van Romina en Annelore. Deze week denk ik mee na over hoofdzonde 2: Avaritia, hebzucht of gierigheid. Wat zou je nooit delen met je kinderen?

Het eerste wat ik dacht was: “ik deel alles met mijn kinderen”. Tot ik iets langer begon na te denken en besefte dat ik toch hebzuchtiger ben dan ik dacht!

Het eerste wat er in me opkomt is de ochtend. Ik deel niet graag mijn ochtend met andere mensen, ook niet met mijn kinderen. De ideale ochtend is opstaan wanneer ik wil, rustig aan tafel gaan zitten met een tas koffie (of drie), een boekje of mijn smartphone, vooral niet hoeven praten. En dat voor een uurtje (of twee). Uiteraard is dat buiten die hebberige kinderen gerekend. Zij willen liefst zo snel mogelijk eten, drinken, lawaai maken en weten wat we die dag gaan doen. Hoewel de jongste zijn ochtendgevoel sterk lijkt op dat van mij! Ik ben dus verplicht om mijn ochtend te delen, al laten ze mij in de weekends en vakantie soms al eens met rust.

DSC_1810

Mijn smartphone deel ik ook niet. Mijn gsm, mijn foto’s, mijn apps, mijn berichten. Ik deel het niet! Nee, zelfs niet om een spelletje op te spelen tijdens een etentje. Ik zeg dat ze die van papa maar moeten vragen en steek de mijne ver weg in mijn handtas. Heel gierig dus van me!

Waar ik ook echt graag met rust gelaten wil worden is op toilet. Ik weet dat ik veel vraag als mama van drie. Het lijkt wel of ze een extra zintuig hebben. Elke keer, echt elke keer als ik met mijn billen de wc-bril aanraak, staat er een kind naast me of hoor ik “mamaaaaaaaaa” door het huis klinken. Uiteraard hebben ze me altijd dringend nodig en kan het niet even wachten. Of moeten ze ook naar het toilet en zit er al iemand op de andere wc. Mama moet er dus af, of toch zo snel mogelijk om die wereldproblemen op te lossen. Jullie kunnen al raden waar je me vaak kan vinden rond 21u als het vredig en stil is in huis! (Papa kan gerust een half uur verdwijnen, zonder dat iemand het merkt!)

DSC_1829

Al het andere deel ik graag met mijn kinderen. Mijn schoot, mijn zakdoek, mijn liefde, mijn eten, mijn spelletjestalent, af en toe zelfs mijn bed.

Ze mogen zelfs af en toe, een klein stukje Tony Chocolonely, héél af en toe!

Benieuwd naar de andere deelnemers, neem dan zeker hier een kijkje.

Ouderzonden #1: Superbia

Na het verbouwen heb ik zin om hier terug wat meer leven in te komen brengen. Daarom dat ik ineens een uitdaging aan ga op blog-gebied. Via Instagram kwam ik deze toffe uitdaging tegen, bedacht door Romina en Annelore. 7 weken lang denk ik graag mee na over hoe het bij mij zit met de ouderzonden die zij bedacht hebben.

Ouderzonde 1 om over na te denken gaat over superbia (ijdelheid, hoogmoed). Een stevige levensvraag om mee te starten.

Waarom ben ik een goede ouder? Even stoefen over jezelf, gemakkelijk vind ik dat niet. Ik kan een paar pagina’s vol schrijven over dingen die ik vind dat beter zouden kunnen (rustiger zijn, het af en toe wat meer los laten, wat meer met ze spelen,…) Maar dat.. is dus de opdracht niet.

Tijd om te stoefen dus…

Ik vind van mezelf dat ik de ballen best goed in de lucht kan houden hier thuis. Ik ben de planner van dienst, de regelaar, laat ons zeggen, een wandelende post-it / agenda. En dat gaat me goed af. Elke zondag overloop ik even voor mezelf hoe de komende week er gaat uitzien. Met welke shiften staat mijn man, wanneer hebben we opvang nodig, zijn er buiten de hobby’s nog andere afspraken. Ik vind het belangrijk om al deze zaken op voorhand te regelen zodat er tijdens de week wat meer rust in mijn hoofd kan zijn.

Liefst van al maak ik een weekmenu zodat ook dat duidelijk is voor iedereen. Ze mogen suggesties doen over wat ze willen eten, maar als ik de kinderen laat doen eten we pizza, frieten, hotdogs en macaroni. Af en toe mag dat op het menu, maar ik kies toch liever iets evenwichtiger voedsel. Het voordeel van een weekmenu is dat je ook ineens weet wat er op je winkellijstje moet staan.

Als ik eens een week wat minder georganiseerd ben of te lang de wekker heb laten snoozen (beste 9 minuten van de dag), voel ik dat. Ik ben meer gestresseerd, loop vaker te vloeken en vind geen rust. Voor mij dus echt een must dat plannen en organiseren.

Verder vind ik dat we (want mijn man speelt natuurlijk ook een grote rol in dat opvoeden) lieve, beleefde, toffe kinderen aan het grootbrengen zijn. Ze kunnen gepast op andere mensen reageren, komen na een verjaardagsfeestje thuis en delen de buit spontaan met broer of zus. We zijn een warm gezin dat elkaar graag ziet (soms ook even niet) en elkaar voldoende ruimte geeft om zichzelf te kunnen zijn (en anders vind je me even in het kleinste kamertje).

Soms laat ik al eens een bal vallen, ik ben ook maar eens mens. Maar ach, je kan hem gewoon weer oprapen!

Benieuwd naar de andere deelnemers, neem dan zeker hier een kijkje.

#update

Ik denk dat de titel alles omvat. Ik ben er nog, ik leef nog en alles gaat prima! Het is alleen druk, niet gewoon, maar heel! Zoals jullie vorige keer konden lezen ben ik meer gaan werken wat me prima bevalt. Ik heb een leuke klas met 26 leerlingen, hier steek ik dus best wel wat tijd in. De tijd die over blijft, gaat naar mijn gezin. Dat wil zeggen, thuis komen, eten op tafel toveren, huiswerk maken, taxi spelen, crisissen van de driejarige oplossen (en dat zijn er wel wat, want het leven van een driejarige is niet gemakkelijk).

Daarbovenop zijn we al een paar maanden aan het verbouwen. Onze beneden wordt volledig aangepakt. Muren uit, vloeren weg, keuken weg, ramen vernieuwen in de keuken. Aangezien mijn man een deel zelf doet en fulltime in shiften werkt is het dus best pittig allemaal. We wonen boven, wat gezellig is, maar ook met 5 dicht op elkaar. Maar nog even doorbijten en we kunnen weer naar hartelust koken.

Ik kijk er zo naar uit!

En? Hoe gaat het met jullie?

24116327_10155710768160867_825859020_oChaos op mijn bureau

24008122_10155710775690867_335472653_oIsolatie!

24116460_10155710770650867_859168893_oVloer in wording

24093556_10155710774415867_1040408038_oJoepie, een nieuwe raam!

 

Het begin!

Het begin is ingezet. Het begin van het nieuwe schooljaar, maar ook het begin van meer gaan werken als juf van het zesde leerjaar. Ik heb een aantal jaren halftijds gewerkt als juf van het vierde leerjaar. Nu de jongste ook fulltime naar school gaat, werd het tijd voor mij om me terug wat meer op mijn werk in te zetten. Dat wil in de eerste plaats zeggen 4/5 gaan werken. Maar er kwam op het einde van het schooljaar nog een uitdaging op mijn pad, het zesde leerjaar kwam vrij. Ik ben dan maar ineens voor de dubbele uitdaging gegaan, meer werken én een nieuwe klas. Maar hey, de eerste volle week is voorbij en ik leef nog!

21622144_10155503501590867_1743187452_n

21690978_10155503489390867_261012889_n

Meer gaan werken en een gezin van 5 vraagt een goede organisatie, niet gemakkelijk als je geen keuken meer hebt omdat je ook daar nog wat uitdaging zocht. Gelukkig kunnen we af en toe eens aanschuiven bij vrienden of familie. Een goede planning is alles, al ben ik altijd al wel een lijstjes-mens geweest. De weekplanners, menu’s, agenda’s en to-do-lijstjes doen hier weer overuren.

21641498_10155503489950867_963785934_n

De kop is er af, we gaan ervoor! Dat boekje op de laatste foto ga ik misschien nog wel nodig hebben!

En jullie, hoe doen jullie de combi werk/gezin?

21624142_10155503489860867_1279844170_n

 

 

 

Verbeelding book challenge 2017 #2

Enkele maanden geleden besloot ik mee te doen aan deze book challenge. Aangezien ik graag lees, geen grote opgave. Eens kijken wat ik nog van mijn lijstje heb kunnen schrappen, kijken jullie mee?

28. Een klein leven – Hanya Yanagihara, een boek dat al door velen gelezen werd (ook door mijn moeder) en waar ik op vakantie aan begonnen ben. Een echte aanrader, al moet je wel tegen wat emotie kunnen. Niet eenvoudig als je aan de kant van het zwembad zit met spelende kinderen voor je neus.

2. Bloemen bijen & borstbollen – Wouter Deprez, een dun boekje dat vlot leest. Af en toe eens goed slikken, dat wel!

19. De geniale vriendin – Elena Ferrante, vaak door mensen aangeraden als topper. Ik heb me er eerlijk gezegd een beetje moeten doorsleuren.

9. We moeten het even over Kevin hebben – Lionel Shriver, in dit boek lees ik momenteel. Tot nu toe een mooi, aangrijpend boek.

Zo, weer 4 puntjes van mijn lijstje, de puntjes die nog over blijven zullen moeilijker worden om af te strepen.

En, wat lezen jullie momenteel? Tips zijn altijd welkom!

DSC_0304

20916882_10155434377880867_1105753960_n

  1. Een boek met meer dan 700 pagina’s (ieder jaar een beetje meer)
  2. Een boek met minder dan 200 pagina’s (om het voorgaande puntje te compenseren) Bloemen bijen & borstbollen – Wouter Deprez
  3. Een boek geschreven door meerdere auteurs
  4. Een boek geschreven door iemand die jonger is dan jou Het smelt – Lize Spit
  5. Een waarvan er wereldwijd minstens 100.000 exemplaren werden verkochtIk ga ervan uit dat dit boek in dit rijtje thuis hoort Een leven na jou – Jojo Moyes
  6. Een self published boek (een boek dat niet werd uitgegeven bij een grote uitgeverij, maar zelf door de auteur werd uitgegeven. Ik heb nooit gezegd dat deze challenge makkelijk ging zijn. 😉 )
  7. Een boek gepubliceerd in 2017
  8. Een boek geschreven door een celebrity (filmster, muzikant,…)
  9. Een boek met een titel die meer dan vier woorden telt (want er gaat niets boven een boek met een lange titel) We moeten het even over Kevin hebben – Lionel Shriver
  10. Een boek met een titel die bestaat uit één woord Spoetnikliefde – Haruki Murakami
  11. Een boek met een kleur in de titel
  12. Een boek met een nummer in de titel
  13. Een boek met een illustratie op de cover
  14. Een non-fictie boek Shoot! – Anki Wijnen
  15. Een boek over boeken of waarin boeken een belangrijke rol spelen De Boekendief – Markus Zusak
  16. Een boek over reizen of waarin een reis een belangrijke rol speelt (roadtrip, wandeltocht,…) Factor 25 – Eva Daeleman
  17. Een boek over muziek of waarin muziek een belangrijke rol speelt
  18. Een boek waarin één van de seizoenen centraal staat
  19. Een boek waarin meerdere generaties van één familie aan bod komen De geniale vriendin – Elena Ferrante
  20. Een boek gepubliceerd voor je geboren werd
  21. Een boek dat je al een keertje las
  22. Een ver-van-je-bed-boek oftewel een boek dat zich aan de andere kant van de wereld afspeelt
  23. Een boek dat zich afspeelt in een land waar je al een keertje op reis bent geweest Hier neem ik het me gemakkelijk. Dit boek speelt zich af in Amsterdam waar ik vorig jaar nog op citytrip ging. De greppel – Herman Koch
  24. Een boek uit de bibliotheek Bijna alle boeken die ik lees komen uit de bib.
  25. Een boek dat je leende van een vriend(in) of een mede Verbeelding Book Club lid
  26. Een boek met een vleugje magie erin (full on fantasy of magisch realisme)
  27. Een boek dat je ooit op school moest lezen om te zien wat je er nu van denkt of om het eindelijk te lezen omdat je het toen niet las
  28. Een boek dat iedereen en z’n moeder al heeft gelezen, behalve jij Een klein leven – Hanya Yanagihara
  29. Een boek dat in ergens ter wereld op de verbannen lijst staat
  30. Een eerste deel in een reeks Voor jou – Jojo Moyes

 

My life in pictures #2

De voorbije week was weer een leuke mengeling van uitstapjes en ons thuis wat bezig houden. Binnenkort starten de verbouwingen, er moet dus nog heel wat gebeuren. Toch doen we ook af en toe nog een uitstapje. Volgen jullie mee wat we de voorbije week zoal deden?

Vorige week woensdag gingen we op stap in ons eigen dorp. We gingen naar het arboretum en deden daar een zoektocht. Het weer was niet zo top maar we hebben ons geamuseerd. Ik vond de speurtocht best moeilijk. Het was me niet altijd duidelijk waar de volgende opdracht lag, maar dat kan ook mijn kaart-lees-kunde gelegen hebben.

20706488_10155405403180867_767228026_n20668377_10155405403160867_1265485808_n20707770_10155405405060867_1434642931_n

Donderdag gingen we bowlen, samen met een vriendin en haar kids. Onze kids zijn tussen de 3 en 12 jaar oud, bowlen is dus perfect voor alle leeftijden want ook de kleinste deed flink mee.

20707718_10155405404230867_1624260281_n

Vrijdag bakten we een broodpudding met banaan en choco. Deze stond al enkele dagen op de planning, nu hadden we er echt tijd voor. En wat is er leuker dan bakken in pyjama?!

20750465_10155405403850867_1636622614_n

Zaterdag was onverwachts nog een leuke namiddag. Eerst gingen we naar de verschrikkelijke ikke 3 kijken zoals er op onze planning stond. Een aanrader trouwens voor jong en oud. De film was rond 16u gedaan, nog geen tijd om te eten, daarom trokken we nog even naar Antwerpen. We kuierden wat langs de winkels, dronken een lekker sapje en sloten af in de burgerij. Heel gezellig!

20726926_10155405403530867_1912147330_o20668388_10155405403195867_1158644711_n

In het naar huis rijden kregen we een mooie regenboog cadeau. Beetje wazig want deze nam ik vanuit de auto.

20732963_10155405403225867_992117963_n

En, hoe was jullie week?